تاريخ : ۱۳۸٩/٩/٧ | ۱٠:۳٤ ‎ب.ظ | نویسنده : محمد جاوید

آنچه پرنده را وادار میکند که بال بگشاید و پر بزند،

در قفس...............

علیرغم تمامی دردها،

در لحظه برخورد با میله های آهنی......

یا میله های برنجی .......

شوقی است که به پرواز دارد.........

رو یائی ست که با آسمان بافته است.....

و  دور خیزی ست به سوی بینهایت اش.....!!!!

روزی...... در لحظه ای ابدی.......

در قفس ، گشوده خواهد شد......

آن لحظه..........

مرحمِ کبودی های روی سینه پرنده است،

آن لحظه...........

گاهِ تحقّقِ رو یاهای پرنده است؛

آنچه باعث میشد،

که بال بگشاید و پر بزند در قفس..... 

علیرغم تمامی دردها،

در لحظه برخورد با میله های آهنی......

یا میله های برنجی .......

 

محمد جاوید –آبان 1389 



  • وبلاگ شخصی
  • روز مهدی