تاريخ : ۱۳۸٩/٩/۳ | ٧:۳٠ ‎ب.ظ | نویسنده : محمد جاوید

در گورستانی قدیمی و متروک..........

خارج از شهر پر هیاهو........

میهمانِ، آیندِگانِ ، خیلی گذشته ها بودم.....

چه نجیبانه مرا پذیرفتند......................

بی هیچ غرور و تکلّفی؛

لختی آسودم........... آسوده.....

در ازای این همه میهمان نوازی،

تنها، با کلامی........

 از حضورشان رخصت می طلبم......

خدایتان رحمت کند...........

(بیاد مرحومه، مرضیه زند تهرانی....... آنکه هرگز ندیدمش، ولی حسش کرده ام!!!)

محمد جاوید- سوم آذر- 1389



  • وبلاگ شخصی
  • روز مهدی