تاريخ : ۱۳۸٩/٦/٢٠ | ٩:٠٥ ‎ب.ظ | نویسنده : محمد جاوید

اگر به یاد داشته باشی « من خدا هستم » ‌به یاد خواهی داشت «‌من آسمان هستم. » تمام رویدادهای زندگی همچون ابرهایی کوچک هستند. ابرها می آیند و می روند. ارزش توجه نشان دادن ندارند. هیچ توجهی به آنها نکن. همیشه به یاد داشته باش که تو آسمان هستی، آسمانی بیکران. هیچ ابری نمی تواند شکل تو را عوض کند. اندک اندک هیچ ابری در تو ظاهر نخواهد شد. هیچ ابری ناخوانده نخواهد آمد. تو شاید درد را فرانخوانده باشی اما لذت را فراخوانده ای و درد آن روی لذت است. اگر یکی را دعوت کنی، آن دیگری هم خواهد آمد. آنها را نمی توان از هم جدا ساخت. همیشه با یکدیگرند. آنگاه که از دعوت مهمانان دست برداری، ناپدید می شوند. به زودی لحظه ای فرا می رسد که بدون ابر باقی می مانی و این همان چیزی است که بودا آنرا نیروانا و مسیح پادشاهی خداوند می نامد.

با سپاس از دوست خوبم در cloob.com: افشین خلج

 



  • وبلاگ شخصی
  • روز مهدی